Sumir hafa talað um að sykursýki sé flókinn sjúkdómur. Allir sem greinist með sykursýki neyðast til þess að lifa eftir ákveðnum reglum, læra um kolvetni, virkni insúlíns, áhrif hreyfingar og margt fleira. Fólk er í raun skyldað til þess að lifa reglusömu og heilbrigðu líferni. Þeir sem ekki eru með sykursýki vita jafnvel ekki hvað insúlín er og spá aldrei í kolvetnum. Því geta flestir samþykkt að sykursýki er flókinn sjúkdómur.
En er sykursýki að verða flóknari með hverju árinu sem líður?
Tækninni hefur fleygt fram og nú er fólk með insúlíndælur sem sumum finnst flóknar, sykurnemar eru að verða algengari og nýjar rannsóknir sýna nýjar og jafnvel misvísandi niðurstöður. Því getur verið erfitt að fylgjast með öllu sem er að gerast í heimi sykursýkinnar og upplýsingarnar eru meiri en nokkur getur komist yfir.
En þá er hægt að spyrja, hefur þessi framþróun hjálpað sykursjúkum?
Ég held að þessari spurningu sé auðsvarað. Aukin tækni hefur ekki bara minnkað sveiflur og auðveldað sykursjúkum að lifa með sjúkdómnum, heldur líður sykursjúkum mun betur nú á tímum en áður. Fyrir ekki svo mörgum árum voru insúlínskammtar tímasettir yfir daginn, heildar kolvetnamagn mælt fyrir hvern dag og síðan skipt niður á máltíðir dagsins. Segja má að fólk hafi verið í einskonar “fangelsi” sjúkdómsins. Öllu máli skipti að borða alltaf á sama tíma dagsins og sama kolvetnamagn. Þar sem insúlíninu var sprautað 30 mín. fyrir matartíma þurftu sykursjúkir að fylla upp í insúlínskammtinn með kolvetnum.
Eftir að hraðvirka insúlínið og insúlíndælur komu á markað hér á landi hefur sjúklingurinn fengið völdin aftur í hendurnar og fengið frelsi til að lifa lífinu af meiri sveigjanleika en áður. En árangurinn næst ekki að sjálfu sér, sykursjúkir þurfa skref fyrir skref að bæta eigin meðferð miðað við tæknina sem nú er í boði. Það eru ekki mikil not í því að eiga flottan sportbíl ef maður kann ekki að keyra. Við erum heppna fólkið og það er öllum hollt að lesa um það hvernig sykursýki var stjórnað fyrir 30-40 árum. En til þess að geta talist heppnin þarf að nýta framþróunina sem orðið hefur undanfarin ár. Það er eftir engu að bíða.
Í framtíðinni á mikið eftir að breytast og margt er að gerast í heimi sykursýkinnar. Frumuígræðslur, ígræddur sykurnemi, blóðsykurmælingar með ljósi, fullkomnari insúlíndælur og margt margt fleira. Hins vegar hefur reynslan kennt manni að halda væntingum í hófi því annað gefur lítið annað af sér en vonbrigði. Hins vegar má fagna því sem nú þegar hefur náðst, það er hraðvirka insúlínið, insúlíndælurnar og sykurnemar sem mæla blóðsykurinn allan sólahringinn. Mesta raunhæfa framþróunin er í sambandi við insúlíndælur. Það nýjasta á því sviði er að ef fólk er með sykurnema þá stöðvar insúlíndælan alla insúlíngjöf ef fólk bregst ekki við sykurfalli (t.d. á nóttunni) og ræsir síðan insúlíngjöf sjálfkrafa þegar blóðsykurinn er kominn yfir ákveðið gildi. Insúlíndælan er meira og meira að líkjast brisi með eðlilega starfsemi sem er auðvitað mikill sigur. Einnig er auðvelt að lesa af insúlíndælum í tölvu svo sjúklingurinn og heilbrigðisstarfsmaður geti skoðað meðferðina af meiri nákvæmni en áður. Það er alveg öruggt að í framtíðinni fer meðferð við sykursýki að miklu leiti fram í gegnum tölvur.
Sykursjúkir eiga að horfa björtum augum á framtíðina og þakka fyrir það sem hefur unnist á undanförum árum.
Færslur (RSS)